چکیده:

از گذشته های دور كشاورزی یكی از مهمترین راه های تأمین غذای انسان بوده است. زراعت در ابتدا بستگی زیادی به مقدار بارش برف و باران داشت و اگر در یك سال به اندازه كافی بارندگی نمی شد، محصول خوبی هم بدست نمی آنمد، بنابر این، نیاكان ما به فكر افتادند تا از آبهایی كه در طبیعت به صورت رودخانه، چشمه، چاه و قنات وجود داشت، برای آبیاری زمینهای خود استفاده كنند. به این ترتیب بود كه روش زراعت دیم به زراعت آبی تبدیل شد. 
از بین رفتن خاك كشاورزی، دشواریهای فراوان آبیاری و صرف وقت و هزینه زیاد، انسان را به فكر انداخت تا راه جدیدی برای آسان تر شدن آبیاری مزارع خود پیدا كند. سرانجام با الهام از ریزش باران در طبیعت «آبپاش» اختراع شد. ولی چون از این وسیله نمی توانستند برای زمینهای بزرگ استفاده كنند، روش تازه ای برای آبیاری باغها و مزارع پیدا كرده، آن را « آبیاری تحت فشار » نامیدند.
در این روش آب به وسیله پمپ یا ختلاف ارتباع تحت فشار قرار گرفته و به صورت باران یا قطره و یا روشهای مناسب دیگر، در اختیار گیاه قرار می گیرد.
آبیری تحت فشار، روش ها و دستگاه های مختلفی دارد كه یكی از آنها روش آبیاری «قطره ای» است.

چکیده:

از گذشته های دور كشاورزی یكی از مهمترین راه های تأمین غذای انسان بوده است. زراعت در ابتدا بستگی زیادی به مقدار بارش برف و باران داشت و اگر در یك سال به اندازه كافی بارندگی نمی شد، محصول خوبی هم بدست نمی آنمد، بنابر این، نیاكان ما به فكر افتادند تا از آبهایی كه در طبیعت به صورت رودخانه، چشمه، چاه و قنات وجود داشت، برای آبیاری زمینهای خود استفاده كنند. به این ترتیب بود كه روش زراعت دیم به زراعت آبی تبدیل شد. 
از بین رفتن خاك كشاورزی، دشواریهای فراوان آبیاری و صرف وقت و هزینه زیاد، انسان را به فكر انداخت تا راه جدیدی برای آسان تر شدن آبیاری مزارع خود پیدا كند. سرانجام با الهام از ریزش باران در طبیعت «آبپاش» اختراع شد. ولی چون از این وسیله نمی توانستند برای زمینهای بزرگ استفاده كنند، روش تازه ای برای آبیاری باغها و مزارع پیدا كرده، آن را « آبیاری تحت فشار » نامیدند.
در این روش آب به وسیله پمپ یا ختلاف ارتباع تحت فشار قرار گرفته و به صورت باران یا قطره و یا روشهای مناسب دیگر، در اختیار گیاه قرار می گیرد.
آبیری تحت فشار، روش ها و دستگاه های مختلفی دارد كه یكی از آنها روش آبیاری «قطره ای» است.